Historia

Pałac w Małkowie został wzniesiony w latach 1810-1820 dla ostatniego kasztelana sieradzkiego i brygadiera kawalerii narodowej – Pawła Biernackiego oraz jego żony – Konstancji z Małachowskich. Ich synowiec Józef Gabriel Biernacki był żołnierzem kawalerii Pawła Biernackiego, a następnie legionów polskich we Włoszech. Odbił z rąk Kozaków Jana Henryka Dąbrowskiego i został jego adiutantem. Wielokrotnie brał udział w spotkaniach z Napoleonem Bonaparte.

Rezydencja Biernackich w Małkowie była wzorowana na pałacu cesarza na wyspie Elbie. Oba pałace mają identyczne proporcje i bryłę. Projektantem Pałacu był Fryderyk Lessel architekt Warszawy. Żona pierwszego właściciela Pałacu, Konstancja z Małachowskich była wybitną Polką doby Oświecenia, literatką oraz kolekcjonerką pamiątek narodowych.

Od 1875 do lat 30stych XX w. majątek należał do rodziny Pstrokońskich. Funkcjonowała w nim tzw. świątynia sztuki. W Małkowie tworzyli i odpoczywali m.in. rzeźbiarz Stanisław Jagmin, malarze Zygmunt Andrychiewicz, Czesław Tański, Józef Rapacki. Częstym gościem był również noblista Władysław Stanisław Reymont, którego pomnik dłuta Jagmina stoi w parku.

Po wojnie pałac przejęło państwo. Dzięki staraniom Eugenii Kaleniewicz, lekarce i działaczce społecznej, odbudowano pomnik Reymonta, a sam pałac i park wpisano do rejestru zabytków. Od końca lat 90tych posiadłość znajduje się w prywatnych rękach. Po remoncie w latach 2001-2003 pałacowi przywrócono świetność.

Pałac w Małkowie został wzniesiony w latach 1810-1820 dla ostatniego kasztelana sieradzkiego i brygadiera kawalerii narodowej – Pawła Biernackiego oraz jego żony – Konstancji z Małachowskich. Ich synowiec Józef Gabriel Biernacki był żołnierzem kawalerii Pawła Biernackiego, a następnie legionów polskich we Włoszech. Odbił z rąk Kozaków Jana Henryka Dąbrowskiego i został jego adiutantem. Wielokrotnie brał udział w spotkaniach z Napoleonem Bonaparte.

Rezydencja Biernackich w Małkowie była wzorowana na pałacu cesarza na wyspie Elbie. Oba pałace mają identyczne proporcje i bryłę. Projektantem Pałacu był Fryderyk Lessel architekt Warszawy. Żona pierwszego właściciela Pałacu, Konstancja z Małachowskich była wybitną Polką doby Oświecenia, literatką oraz kolekcjonerką pamiątek narodowych.

Od 1875 do lat 30stych XX w. majątek należał do rodziny Pstrokońskich. Funkcjonowała w nim tzw. świątynia sztuki. W Małkowie tworzyli i odpoczywali m.in. rzeźbiarz Stanisław Jagmin, malarze Zygmunt Andrychiewicz, Czesław Tański, Józef Rapacki. Częstym gościem był również noblista Władysław Stanisław Reymont, którego pomnik dłuta Jagmina stoi w parku.

Po wojnie pałac przejęło państwo. Dzięki staraniom Eugenii Kaleniewicz, lekarce i działaczce społecznej, odbudowano pomnik Reymonta, a sam pałac i park wpisano do rejestru zabytków. Od końca lat 90tych posiadłość znajduje się w prywatnych rękach. Po remoncie w latach 2001-2003 pałacowi przywrócono świetność.

Podziel się tą informacją!