Historia pałacu w Małkowie sięga pierwszej połowy XIX wieku. Wówczas na miejscu wczesnośredniowiecznego grodziska ówczesny właściciel majątku kasztelan sieradzki Paweł Biernacki - ponoć były adiutant Napoleona Bonaparte - postanowił zbudować siedzibę rodową. Budowla jest bliźniaczo podobna do klasycystycznego pałacu na wyspie Elbie powstałego po przebudowie rezydencji Napoleona na wygnaniu. Budowniczym pałacu był Fryderyk Albert Lessel - główny architekt miasta Warszawy od roku 1813. Budowę zrealizowano w latach 1820-1830.

    W roku 1875 pałac wraz z całym majątkiem ok. 800 ha przeszedł na własność rodziny Pstrokońskich. W latach 1910-1920 dokonano znaczącej przebudowy dodając portyk od frontu i pseudoportyk od strony parku.
    Pałac był przez wiele lat ośrodkiem skupiającym arystokrację i artystów. Bywał w nim z gościną Władysław Reymont, panie Pstrokońskie zorganizowały także intensywnie wykorzystywaną 'malarnię' - dom dla artystów malarzy.